Het is allemaal uit verveling begonnen

Kazerne 't Harde bood weinig vertier voor een dienstplichtige soldaat. De tijd moest worden doorgebracht in de kantine, in de filmclub of je kon een cursus gaan doen. Pottenbakken was zo'n cursus. Uit verveling en uit nieuwsgierigheid ging ik in januari 1973 een avond kijken en meedoen. Van het een kwam het ander. Ik maakte er potten, vazen en schalen. Na verloop van tijd werd ik er meer vertrouwd en kreeg een sleutel van de hobbyruimte. Daarna kon ik zo vaak ik wilde gaan oefenen. Met mijn maten zat ik er avond na avond.

Langzamerhand kreeg de hobby meer vat op mij. Thuis in de schuur bij mijn ouders had ik al een draaischijfje gemaakt. Zo kon ik na mijn dienstijd rustig verder werken.

Ik trouwde, verhuisde naar Gemert en natuurlijk verhuisde de draaischijf mee. Daarna ben ik zelf doorgegaan met pottenbakken en heb ik mijn kennen en kunnen weten uit te breiden.

Het pottenbakken zie ik als een grote hobby. Ik kan me er helemaal in uitleven. Wanneer de baan in het onderwijs eens druk is, kan ik in mijn atelier alle drukte uit mijn hoofd zetten.

In maart 1978 werd ik door het bestuur van de Stichting Gemerts Atelier benaderd om een cursus pottenbakken te verzorgen voor mensen die daarvoor belangstelling hebben. Die cursus trekt elk jaar voldoende cursisten om door te gaan. Soms is er zoveel belangstelling dat er twee groepen gevormd moeten worden.

 

Ook als docent ben je nooit uitgeleerd. Het kan altijd beter, functioneler, groter of kleuriger. Er zijn nog steeds soorten klei en andere technieken om te ontdekken en uit te proberen.

Zodoende ben ik al meer dan 40 jaar volop bezig met het werken met klei en glazuur.

De hobby blijft me blijft boeien.